POMÓŻ W TRZEŹWOŚCI, ZACZNIJ OD SIEBIE.

Współuzależnienie, nazywane też koalkoholizmem, jest częstym problemem osób z najbliższego otoczenia alkoholika. Polega on m.in. na wierze, że mamy moc, która powstrzyma naszego bliskiego przed destrukcyjnymi zachowaniami i stopniowym popadaniem w nałóg. A wierząc w to tak naprawdę przeszkadzamy w skutecznym zerwaniu z piciem. Jak przerwać to błędne koło? Cenne wskazówki mają członkowie ruchu Al-Anon.

Cały artykuł ->

http://uzaleznienie.com.pl/alkoholizm/gdzie-szukac-pomocy/wspoluzaleznienie/515-pomoz-w-trzezwieniu-zacznij-od-siebie.html

__________________________________________________________________________________________

NIE MA TRZEŹWOŚCI BEZ MIŁOŚCI.

Wszyscy marzymy o świętach Bożego Narodzenia przeżytych w atmosferze spokoju i rodzinnego ciepła. Jest to trudniejsze do osiągnięcia dla osób, które wśród swoich najbliższych mają czynnego alkoholika… Wówczas codzienne życie staje się ciężkie do zniesienia, często też każdy dzień jest przepełniony poczuciem krzywdy, urazy oraz zawodu. A co dopiero okres świąt, kiedy nasze oczekiwania są inne… Osoby z najbliższego otoczenia alkoholika nie mogą mu wybaczyć tego wszystkiego, co niesie jego choroba, a alkoholik – z tego samego powodu – ma ciągłe wyrzuty sumienia… A gdyby tak wybaczyć sobie i innym? Uznać alkoholizm za niezawinioną chorobę i zrobić pierwszy krok ku zdrowieniu całej rodziny…? Nie będzie łatwo, ale z pewnością warto.

Cały artykuł ->

http://uzaleznienie.com.pl/alkoholizm/wspoluzaleznienie/wszystko-co-musisz-wiedziec/521-nie-ma-trzezwosci-bez-milosci.html

__________________________________________________________________________________________

UZALEŻNIENIA BEHAWIORALNE. RODZAJE ORAZ SKALA ZJAWISKA, SYGNAŁY OSTRZEGAWCZE I SKUTKI.

KOMPENDIUM WIEDZY DLA RODZICÓW.

czytaj_uzaleznienia_behawioralne

Opracowanie: Janina Węgrzecka – Giluń

____________________________________________________________________________________________________

ZACHOWANIE „ABSTYNENCKIE” WŚRÓD STUDENTÓW.

Wzrost ilości i różnorodności badań nad profilaktyką uzależnień w środowisku studenckim.

Młodzież akademicka to liczna grupa osób posiadających własne aspiracje, poglądy oraz wartości wykształcone we wcześniejszych etapach życia. Rozpoczynając studia jednocześnie rozpoczynają poszukiwania swojej „drogi życiowej”. Zaczynają dorosłe życie, choć nie w pełnym znaczeniu tego słowa, gdyż okres studiów można uznać za etap przejściowy. Student to jednocześnie osoba dorosła (w sensie fizycznym), ale też jeszcze uczeń, często będący na utrzymaniu rodziców, co odracza jego wejście w dorosłe, odpowiedzialne życie. Nie ma on, zazwyczaj, jeszcze pracy i nie musi martwić się o fundusze na wyżywienie.

Studenci z racji swojej specyficznej pozycji w społeczeństwie mają dużo wolnego czasu. Spotkania w gronie znajomych ze studiów i nie tylko często polegają na wspólnym spożywaniu alkoholu. Z badań przeprowadzonych przez Janusza Sierosławskiego wynika, że napoje alkoholowe są wśród studentów uczelni wyższych najbardziej rozpowszechnioną substancją psychoaktywną. Badania Sierosławskiego wskazują, że w czasie 12 miesięcy poprzedzających badanie napoje alkoholowe spożywało aż 94,00 procent studentów, a w ciągu ostatnich 30 dni przed badaniem piło 86,8 procenta ankietowanych. Wskaźnikiem względnie częstego spożywania alkoholu według autora badań jest picie w czasie 30 dni przed badaniem. Najczęściej studenci (kobiety jak i mężczyźni) spożywają piwo, a wyniki używania alkoholu przez obie płci są do siebie bardzo zbliżone. Choć w obyczajowości naszego kraju to mężczyźni zawsze wiedli prym, jeśli chodzi o picie alkoholu. Według Sierosławskiego wynika to z emancypacji współczesnych kobiet, szczególnie w grupie ludzi młodych, którzy podjęli trud zdobycia wyższego wykształcenia.

Działania profilaktyczne w środowisku akademickim

Termin profilaktyka pochodzi z języka greckiego i według Encyklopedii Powszechnej PWN jest to „zapobieganie niekorzystnym zjawiskom (wypadkom, przestępstwom, nałogom)”.
Monika Szpringer pisze: „w ostatnich latach w profilaktyce uzależnień, a zwłaszcza profilaktyce alkoholizmu, jednego z najpowszechniejszych obecnie w Polsce nałogów, obserwuje się znaczny wzrost ilości i różnorodności działań. Badania nad czynnikami ryzyka, czynnikami chroniącymi przed uzależnieniem oraz nad skutecznością różnych strategii i form pomocy spowodowały zmiany w podejściu do profilaktyki”. Odkryto, iż nie da się natychmiastowo usunąć alkoholu z rzeczywistości społecznej. Podjęto, więc działania mające na celu stopniową eliminację problemów związanych z występowaniem tego zjawiska, ale też wprowadzono działania, które w rezultacie mają doprowadzić do poprawy funkcjonowania działalności profilaktycznej.

Działania profilaktyczne prowadzi się zależnie od stopnia zagrożenia, czyli od ilości i głębokości występowania zachowań związanych z nieprawidłowym funkcjonowaniem jednostki. Jak pisze Joanna Szymańska „W praktyce wyróżnia się trzy stopnie zagrożenia:

  1. Grupa niskiego ryzyka. Należą do niej osoby, które nie podejmują zachowań ryzykownych- są jeszcze przed inicjacją.
  2. Grupa podwyższonego ryzyka. Znajdują się w niej osoby, które podjęły, choć jedno zachowanie ryzykowne- są po inicjacji, – u których ponadto obserwujemy liczne czynniki ryzyka (eksperymentatorzy).
  3. Grupa wysokiego ryzyka. Należą do niej osoby, u których zachowania ryzykowne są głęboko utrwalone i które odczuwają poważne negatywne konsekwencje (zdrowotne i społeczne) swoich zachowań ryzykownych (alkoholicy, narkomani, prostytutki, przestępcy)”.

Profilaktykę zachowań ryzykownych prowadzi się na trzech poziomach, zależnie od stopnia zagrożenia. Wyróżniamy:

  • Profilaktykę pierwszorzędową, którą prowadzi się w grupie niskiego ryzyka. Są to wszelkie działania prewencyjne mające na celu promocję zdrowia oraz zapobieganie występowaniu zachowań ryzykownych.
  • Profilaktykę drugorzędową, której adresatami są osoby znajdujące się w grupie podwyższonego ryzyka, czyli takie, które miały już styczność z zachowaniami ryzykownymi, są po inicjacji. Celem jest tu ograniczenie szkód związanych z niedostosowaniem społecznym jednostki.
  • Profilaktyka trzeciorzędowa, której celem jest przeciwdziałanie pogłębianiu się zachowań dysfunkcyjnych oraz umożliwienie powrotu do normalnego życia osobom znajdującym się w grupie wysokiego ryzyka.

Działania profilaktyczne mają na celu zapobieganie, prewencję bądź leczenie osób, które mają lub mogą mieć kontakt z czynnikami powodującymi zaburzenia w ich funkcjonowaniu.

Państwowa Agencja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych zajmuje się między innymi działaniami profilaktycznymi mającymi na celu eliminację zachowań ryzykownych wśród studentów. W tym celu finansuje różnego rodzaju projekty takie jak na przykład: Projekt profilaktyczny dla studentów I roku medycyny w Warszawie, który jest realizowany od 1996 roku. Za cel programu obrano „wspieranie postaw abstynenckich i przygotowanie grupy liderów do podejmowania działań o charakterze profilaktyczno-interwencyjnych w środowisku rówieśników. Studenci uczestniczą w pięciodniowych warsztatach integracyjno-profilaktycznych, które mają zmierzać do:
konsekwentnego odsuwania kontaktu z substancjami psychoaktywnymi w dalszym funkcjonowaniu życiowym studenta, a potem lekarza , poddawania kontroli używania napojów alkoholowych, postaw promujących zdrowy styl życia w otoczeniu studenta ( w tym tolerancji dla osób decydujących się na „czysty” styl życia), zbudowania fundamentu wiedzy i umiejętności związanych z substancjami psychoaktywnymi przydatnych w pracy lekarza ( świadomość mechanizmów uzależnienia, współuzależnienia i ich skutków zdrowotnych, indywidualnych i społecznych, umiejętności wpływania prozdrowotnego na otoczenie)”.

Dzięki projektom tego typu studenci uczą się życia w abstynencji, ale również wzmacniają swoją psychikę i osobowość oraz co najważniejsze zdobywają wiedzę na temat środków psychoaktywnych.
Według Polskiej Deklaracji w Sprawie Młodzieży i Alkoholu „picie i upijanie się przez dzieci i młodzież jest jednym z największych problemów społecznych współczesnej Polski. Od połowy lat dziewięćdziesiątych wzrasta odsetek młodzieży spożywającej alkohol. Osoby młode wkraczające w dorosłe życie „upijając się tracą szansę na prawidłowy rozwój psychiczny i fizyczny, niszczą swoje zdrowie oraz możliwość efektywnej nauki i pracy. Picie alkoholu powoduje także wiele wypadków i urazów” . Od roku 1996 do 2005 realizowany był Narodowy Program Zdrowia mający na celu zmniejszenie negatywnych skutków płynących ze spożywania alkoholu przez młodych ludzi. Uchwałą Sejmu Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 18 lutego 2000 roku jest prowadzenie działań mających na celu:
„Promowanie trzeźwości oraz wspieranie środowisk i postaw abstynenckich, szczególnie poprzez zaangażowanie się w tym kierunku mediów publicznych.

Tworzenie dzieciom i młodzieży warunków do trzeźwego i zdrowego stylu życia (miejsca do uprawiania sportu, zabawy i wypoczynku).
Zapewnienie dzieciom i młodzieży dostępu do programów edukacyjnych i profilaktycznych, promujących wartościowy i zdrowy styl życia oraz uczących umiejętności potrzebnych do życia bez alkoholu.
Konsekwentne egzekwowanie zakazu podawania i sprzedaży alkoholu nieletnim oraz reklamy napojów alkoholowych.
Rozwijanie profilaktyki rodzinnej – uczenie rodziców umiejętności wspierania abstynencji dzieci oraz udzielanie pomocy profesjonalnej rodzicom, których dzieci się upijają.
Zwiększenie dostępności pomocy socjalnej, psychologicznej i socjoterapeutycznej dla dzieci i młodzieży z rodzin z problemami alkoholowymi.
Pomoc dla organizacji pozarządowych oraz inicjatyw obywatelskich dostarczających opieki dzieciom i wspierających proces zdrowienia rodzin z problemami alkoholowymi.
Rozwijanie edukacji publicznej i szkolenie przedstawicieli różnych zawodów w zakresie problemów alkoholowych.
Zapewnienie pomocy wychowawczej i terapeutycznej młodzieży z problemami alkoholowymi.

Zwiększenie dostępności i skuteczności profesjonalnej terapii osób uzależnionych i współuzależnionych członków rodzin”.
Ponadto Państwowa Agencja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych prowadzi badania na temat ilości spożywanego alkoholu, jego dostępności oraz gotowości na jego przyjęcie przez osoby studiujące. Bada również zjawisko szkodliwych skutków związanych z zażywaniem alkoholu jak i innych środków psychoaktywnych.

Profilaktyka jest najbardziej efektywną formą reagowania na walkę z wszelkimi rodzajami uzależnień. Według raportu z badań ankietowych, który realizowany był na obszarze województwa zachodniopomorskiego w 2010 „napoje alkoholowe są najbardziej rozpowszechnioną substancją psychoaktywną”. Z badań tych wynika, że aż 77,7 procent badanych w ciągu 12 miesięcy przed przeprowadzeniem badania piło alkohol w tym napoje spirytusowe spożywało 57,8 procent, wino 55,8 procent, a piwo 62,9 procent badanych. Prowadzono również badania dotyczące świadomości ankietowanych na temat instytucji wspierających osoby uzależnione. Pytano, „czy respondent słyszał o wymienionych w pytaniu instytucjach zajmujących się tą sferą działań”. Z badań tych wynika, iż o Grupach Anonimowych Alkoholików słyszało 87,5 procent badanych, Państwowej Agencji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych 35,8 procenta, a o Ogólnopolskiej Kampanii „Brałeś? Nie jedź! Po alkoholu i narkotykach rozum wysiada” 80,9 procent respondentów.

Powyższy raport ukazuje jak liczna grupa osób w danym województwie spożywa alkohol. Młodzi ludzie wychowujący się w środowisku, gdzie spożycie napoi wyskokowych jest tak duże poprzez naśladowanie członków swojego społeczeństwa uczą się systematycznego picia. Ważna jest świadomość badanych dotycząca instytucji zajmujących się działaniami mającymi na celu wspieranie osób już uzależnionych, ale też ich wiedza na temat kampanii profilaktycznych, które dążą do zapobiegania rozszerzania się zjawisk patologicznych związanych z piciem i nadużywaniem alkoholu.

 

Jak pisze Joanna Szymańska „najdłuższą tradycję, a tym samym największy zasób doświadczeń, ma profilaktyka uzależnień. Również obecnie najwięcej badań prowadzonych jest nad czynnikami ryzyka oraz chroniącymi przed odurzaniem się, a także nad skutecznością różnych strategii, metod i form stosowanych w programach zapobiegania uzależnieniom”.

W działaniach profilaktycznych stosuje się różnorodne strategie profilaktyczne takie jak:

  • Strategie informacyjne, które mają na celu uświadamianie społeczeństwa o zagrożeniach związanych z działaniem środka odurzającego. Obejmują takie działania jak: informacje zawarte w spotach reklamowych, plakaty, ulotki, pogadanki, wykłady i inne.
  • Strategie edukacyjne dotyczą pomocy mającej na celu rozwijanie u jednostki takich umiejętności jak samodzielne podejmowanie decyzji, radzenie sobie ze stresem, umiejętność rozwiązywania problemów oraz komunikowanie się z innymi ludźmi i inne.
  • Strategie alternatyw polegają na ukazaniu młody ludziom różnych możliwości dotyczących ich funkcjonowania, pozwalają na rozwój osobisty poprzez udzielanie się w programach społecznych mających na celu ukazanie alternatywnych form działania.
  • Strategie interwencyjne wspierają jednostki w identyfikowaniu swoich problemów i poszukiwania możliwości ich rozwiązywania. Podstawowe techniki w tej strategii to poradnictwo, telefon zaufania oraz sesje konfrontacyjne.
  • Strategie zmniejszania szkód dotyczą działań mających na celu niwelowanie szkód związanych z podejmowaniem przez jednostek zachowań, które bezpośrednio wpływają na jej prawidłowe funkcjonowanie.

Jednym z najpowszechniejszych środków odurzających w Polsce jest alkohol, który jednocześnie jest substancją uzależniającą najczęściej stosowaną również przez osoby studiujące. Działania profilaktyczne dotyczące zapobiegania oraz zmniejszania szkodliwych skutków nadużywania alkoholu mają charakter interdyscyplinarny. Prowadzone są na wielu płaszczyznach życia społecznego i najczęściej przejawiają się w formie programów informacyjnych poprzez spoty reklamowe, ulotki, plakaty, a także wykłady dotyczące szkodliwości nadużywania substancji wysokopromilowych.

Działalność profilaktyczna prowadzona w środowisku akademickim ciągle jest niewystarczająca. Młodzi ludzie spotykając się w gronie rówieśników wspólnie alkoholizują się i nie widzą w tym nic złego. Przyczyną tego jest fakt, iż w Polsce zawsze spożywało się alkohol. Studenci idąc na studia mają już wykształcone wartości i postawy we wcześniejszych etapach życia, więc nic dziwnego, że skoro wychowują się w społeczeństwie, w którym pije się dużo i często również powielają dane zachowanie.

Należy pamiętać, że alkohol jest jednym z czynników prowadzących do wyniszczenia organizmu oraz powodującym liczne szkody nie tylko zdrowotne, ale też społeczne. Młodzież akademicka, jako pokolenie, które wkraczając w dorosłe życie z nowymi pomysłami i aspiracjami jest w stanie zmieniać świat, należy chronić. Potrzebne są nowe programy profilaktyczne, dzięki którym ludzie młodzi staną się osobami w pełni świadomymi zagrożeń jakie niesie za sobą alkoholizowanie się.

Magda Rutkowska
Uniwersytet w Białymstoku – Wydział pedagogiki i psychologii

Źródło: www.politykaspoleczna.com

_________________________________________________________________________________________________

NIEPOKOJĄCE OBJAWY MOGĄCE ŚWIADCZYĆ O UŻYWANIU PRZEZ DZIECKO SUBSTANCJI PSYCHOAKTYWNYCH

W SZKOLE:

  • Ma kłopoty z koncentracją, przysypia na zajęciach lub jest pobudzone, nie odrabia lekcji
  • Wychodzi często z klasy w trakcie lekcji, bez usprawiedliwienia
  • Nie nadąża za kolegami w przedmiotach, z którymi dotąd nie miało problemów
  • Ma niespodziewanie lepsze lub gorsze wyniki w nauce
  • Nie zawiadamia rodziców o wywiadówkach, przestaje chodzić do szkoły, wagaruje
  • Przeżywa huśtawkę nastrojów

W DOMU:

  • Izoluje się od rodziny, nie chce rozmawiać o swoich problemach
  • Przesiaduje w swoim pokoju, unika wspólnych posiłków, uroczystości
  • Bez uprzedzenia wychodzi z domu, szuka pretekstów, żeby nocować u kolegów
  • Przestaje przychodzić na czas do domu, nie zawiadamia gdzie jest, co się z nim dzieje i co robi
  • Prowokuje kłótnie, próbuje nastawiać przeciwko sobie rodziców, rodzeństwo
  • Łatwo wybucha gniewem, przeklina, obraża, bywa cyniczne, kłamie
  • Nie dotrzymuje obietnic, nie słucha argumentów, wynajduje usprawiedliwienia dla swoich zachowań
  • Nie mówi co czuje, czasem stwierdza, że jest ?do niczego?, nie wierzy w sukces w jakiejkolwiek dziedzinie i przestaje do niego dążyć
  • Jednego dnia nie jest głodne, a następnego dnia ma napady obżarstwa (gwałtownie chudnie lub tyje) lub nadmierne pragnienie
  • Dużo i często używa odświeżaczy do ust, do pomieszczeń, wietrzy pokój
  • Zaniedbuje higienę, ciągle chodzi w tym samym ubraniu
  • W nocy nie może zasnąć, niekiedy przesypia dnie
  • Pustoszy domową apteczkę z leków, podkrada alkohol lub papierosy
  • Nie wiadomo skąd ma pieniądze, szybko traci kieszonkowe, kradnie pieniądze, wynosi cenniejsze przedmioty z domu, zadłuża się
  • Głuche lub tajemnicze telefony, nagłe przerywanie rozmów
  • Przychodzi poranione, posiniaczone

INNE:

  • Odsuwa się od dotychczasowych przyjaciół, znajduje nowych znajomych
  • Traci zainteresowanie wiarą, religią
  • Ciągle kaszle, ma sztywne nienaturalnie zwężone lub rozszerzone źrenice, zaczerwienione oczy, krwotoki z nosa
  • Rozpoczyna hodowlę roślin, eksperymenty chemiczne, gotowanie dla siebie
  • Akcesoria, np. lufki, bibułka, foliowe torebeczki, srebrna folia, szczypczyki

Źródło: www.czp-zamosc.pl